{"id":398,"date":"2021-05-18T20:58:55","date_gmt":"2021-05-18T18:58:55","guid":{"rendered":"http:\/\/suryn.pl\/?page_id=398"},"modified":"2021-05-20T19:18:43","modified_gmt":"2021-05-20T17:18:43","slug":"strona-86-i-87","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/strona-86-i-87\/","title":{"rendered":"Strona 86 i 87"},"content":{"rendered":"\n

Mi\u0142o\u015b\u0107\u00a0jest jak otwarty skarbiec<\/span><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wspomnienie Walentyny Suryn<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Przypominam sobie takie wydarzenie: zbli\u017ca\u0142o si\u0119 Bo\u017ce Narodzenie, ka\u017cdy kupuje wtedy karpia. My byli\u015bmy troch\u0119 za biedni, nie planowali\u015bmy takiego wydatku, ale nie utyskiwali\u015bmy. Okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce pojawi\u0142 si\u0119 znajomy, kt\u00f3ry przyni\u00f3s\u0142 nam karpia w prezencie. Karp by\u0142 jeszcze \u017cywy i zrobi\u0142o mi si\u0119 go szkoda. Andrzej powiedzia\u0142, \u017ce go nie zabije, ja te\u017c nie mog\u0142am. M\u00f3wi\u0119 wi\u0119c do niego: Wiesz co zrobi\u0107! A on: Do Drawy go wypuszcz\u0119!<\/p>\n\n\n\n

Rowerem pomkn\u0105\u0142 nad rzek\u0119, wpu\u015bci\u0142 ryb\u0119 do wody, karp pop\u0142yn\u0105\u0142, a Andrzej radosny wr\u00f3ci\u0142 do domu. Ja te\u017c si\u0119 cieszy\u0142am, no bo przecie\u017c po co ta smutna historia, \u017ceby\u015bmy prze\u017culi karpia. Spyta\u0142am jeszcze Andrzeja, co mu karp powiedzia\u0142 na po\u017cegnanie. A Andrzej na to, \u017ce Weso\u0142ych \u015awi\u0105t.<\/p>\n\n\n\n

M\u00f3j syn mia\u0142 wiele takich historii. Potrafi\u0142 ujarzmi\u0107 sw\u00f3j egoizm i nie kierowa\u0107 si\u0119 tylko osobist\u0105 ch\u0119ci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Bardzo kocha\u0142y go dzieci, one przewa\u017cnie kochaj\u0105 tych, kt\u00f3rzy maj\u0105 dobre serce. Raz da\u0142 im zabawki \u2013 znalaz\u0142 co\u015b w swoim biurku i rzuci\u0142 przez okno. Potem nie dawa\u0142y mu ju\u017c spokoju. Wo\u0142a\u0142y pod oknem: Panie Andrzejku \u2013 pami\u0105tki! A kiedy ju\u017c niewiele tych \u201epami\u0105tek\u201d zosta\u0142o, Andrzej pyta\u0142 mnie: Co tym bachorom jeszcze da\u0107? Ju\u017c wyrzuci\u0142em przez okno wszystko z biurka.<\/p>\n\n\n\n

Ale zawsze co\u015b znajdywa\u0142, kredki jakie\u015b, o\u0142\u00f3wki, a dzieci wszystkim si\u0119 cieszy\u0142y. Obieca\u0142 im, \u017ce jak wr\u00f3ci z Kanady przywiezie india\u0144skie pi\u00f3ropusze. Dzi\u015b, doros\u0142e ju\u017c dzieci wspominaj\u0105c czasem, \u017ce Andrzej obieca\u0142 im india\u0144skie pami\u0105tki i nic z tego nie wysz\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Andrzej by\u0142 dzieckiem bardzo radosnym, weso\u0142ym, z du\u017c\u0105 fantazj\u0105. W zabawach by\u0142 kreatywny i zwykle on organizowa\u0142 kolegom z podw\u00f3rka ciekawe zaj\u0119cia. Koledzy garn\u0119li si\u0119 wi\u0119c do niego, by\u0142 w\u015br\u00f3d nich liderem, prowodyrem. Wnosi\u0142 do towarzystwa pomys\u0142owo\u015b\u0107, dowcip i \u017cywio\u0142ow\u0105 rado\u015b\u0107. Z nikim nie wszczyna\u0142 b\u00f3jek, konfliktowe sytuacje potrafi\u0142 obr\u00f3ci\u0107 w \u017cart. W domu jednak bywa\u0142 czasem niegrzeczny i dokuczliwy. Moralizowa\u0142am wtedy, m\u00f3wi\u0142am, \u017ce anio\u0142ek tw\u00f3j odchodzi od ciebie, bo nie\u0142adnie m\u00f3wisz, nie\u0142adnie post\u0119pujesz. A on odpowiedzia\u0142: Mamu\u015b, ja starego diab\u0142a nie lubi\u0119 i nie b\u0119d\u0119 go s\u0142ucha\u0142, ale malutkiego diabe\u0142eczka zawsze pos\u0142ucham.<\/p>\n\n\n\n

Mia\u0142 bardzo humanitarne podej\u015bcie do przyrody. Wyczuwa\u0142 jej \u0142ad, porz\u0105dek, kt\u00f3rego nie wolno naruszy\u0107. Nawet muchy nigdy nie zabi\u0142. Otwiera\u0142 okno i m\u00f3wi\u0142: masz szans\u0119, wyno\u015b si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Do takiej zwyk\u0142ej, codziennej pracy specjalnie si\u0119 nie garn\u0105\u0142, mia\u0142 swoje zaj\u0119cia. Gdy prosi\u0142am go, \u017ceby pom\u00f3g\u0142 troch\u0119 w polu, bo po \u015bmierci m\u0119\u017ca zosta\u0142am sama z naszymi uprawami i w sezonie od rana pracowa\u0142am, najcz\u0119\u015bciej m\u00f3wi\u0142: Mamu\u015b, do obiadu b\u0119d\u0119 si\u0119 k\u0105pa\u0142, potem co\u015b zjem, a potem pomog\u0119. I do\u0142\u0105cza\u0142 do mnie, zwykle na godzink\u0119, czasem nawet dwie.<\/p>\n\n\n\n

Ojciec Andrzeja bywa\u0142 czasem dla niego surowy. Goni\u0142 go do nauki, bo nie bardzo mu sz\u0142o, zw\u0142aszcza z matematyk\u0105. Zabierz si\u0119 lepiej do matematyki, radzi\u0142, zamiast wierszykami si\u0119 bawi\u0107. Andrzej udawa\u0142, \u017ce s\u0142ucha, ale widocznie nie s\u0142ucha\u0142, bo jak mia\u0142 jakie\u015b dwadzie\u015bcia lat zacz\u0105\u0142 powa\u017cnie zajmowa\u0107 si\u0119 poezj\u0105. By\u0142 bardzo podbudowany, gdy w Olecku dosta\u0142 nagrod\u0119 za wiersz.<\/p>\n\n\n\n

Podobno nie zamierza\u0142 startowa\u0107 wtedy w konkursie, nie mia\u0142 przygotowanego wiersza, koledzy nam\u00f3wili go, \u017ceby co\u015b szybko napisa\u0142 i tym wierszem wygra\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Dobrze nam si\u0119 \u017cy\u0142o z Andrzejkiem, spokojnie, chocia\u017c on potrzebowa\u0142 ruchu. Gna\u0142o go gdzie\u015b wci\u0105\u017c. Wyje\u017cd\u017ca\u0142 do przyjaci\u00f3\u0142, a mia\u0142 ich wielu w ca\u0142ej Polsce. Czasem po\u017cycza\u0142am pieni\u0105dze, \u017ceby m\u00f3g\u0142 podr\u00f3\u017cowa\u0107, bo widzia\u0142am \u017ce mu tutaj za ciasno. Nie przepada\u0142 za miastami. Znajdowa\u0142am w jego r\u0119kopisach notatki: \u201eBo\u017ce, Warszawa\u201d, \u201eO Bo\u017ce, zn\u00f3w \u0141\u00f3d\u017a\u201d, ale je\u017adzi do miast, bo t\u0119skni\u0142 do ludzi. Gdy d\u0142u\u017cej by\u0142 tutaj wyrusza\u0142 na ca\u0142odzienne wyprawy rowerowe. Cz\u0119sto przywozi\u0142 z nich ciekawe kamienie. Rozk\u0142ada\u0142 je potem na stole i zaprasza\u0142, \u017ceby\u015bmy si\u0119 im wsp\u00f3lnie przygl\u0105dali, podziwiali.<\/p>\n\n\n\n

Kr\u00f3tko by\u0142 z nami, ale zostawi\u0142 sporo pami\u0105tek. Po jego \u015bmierci zacz\u0119\u0142am przepisywa\u0107 r\u0119kopisy. Dzi\u0119ki temu coraz lepiej go poznawa\u0142am. My\u015bla\u0142am sobie, Chryste Panie, takie pi\u0119kne te wiersze, nigdy si\u0119 nie pochwali\u0142, nigdy nie dawa\u0142 mi do przeczytania, czasem tylko m\u00f3wi\u0142, \u017ce co\u015b gdzie\u015b opublikowa\u0142. Smutno mi si\u0119 robi, gdy uzmys\u0142awiam sobie, \u017ce nie zd\u0105\u017cy\u0142 nawet zobaczy\u0107 pierwszego tomiku wierszy, kt\u00f3ry przygotowywa\u0142 z Waldkiem. Niekt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce praca poety, to jest po prostu leniuchowanie, a on napisa\u0142 cenne wiersze, kt\u00f3re wyja\u015bniaj\u0105, \u017ce to nie tak. Pisze w nich o poezji, jak o ci\u0119\u017ckiej s\u0142u\u017cbie, \u017ce poeci u\u015bwi\u0119caj\u0105 swoj\u0105 ziemi\u0119, bo m\u00f3wi\u0105 w jej imieniu.<\/p>\n\n\n\n

Pami\u0119tam jak wr\u00f3ci\u0142 z Warmii wychudzony bardzo, zapadni\u0119ty. Chcia\u0142am go ratowa\u0107 jedzeniem. Poprosi\u0142 o kozie mleko, wi\u0119c przez jaki\u015b czas je\u017adzi\u0142am rowerem siedem kilometr\u00f3w w jedn\u0105 stron\u0119 do Lubcza, do pana Paluszkiewicza, kt\u00f3ry mia\u0142 gospodarstwo ekologiczne i hodowa\u0142 kozy. Piek\u0142am mu te\u017c \u017cytni chleb razowy, bo tylko taki chcia\u0142 je\u015b\u0107. Wtedy wyci\u0105gn\u0119\u0142am go z do\u0142ka, ale to nie by\u0142 pierwszy raz kiedy \u017ale si\u0119 czu\u0142 i nie ostatni, niestety. Potem ci\u0105gle co\u015b mu dolega\u0142o. Czasem histeryzowa\u0142 troch\u0119 i stawia\u0142 na nogi znajomych, bo wielu chcia\u0142o mu pomaga\u0107. Kiedy\u015b w nocy zawo\u0142a\u0142 mnie i m\u00f3wi: \u2013 Mama, chyba umr\u0119. Ja ju\u017c przywyk\u0142am, \u017ce mu si\u0119 ci\u0105gle co\u015b si\u0119 dzieje, wi\u0119c si\u0119 specjalnie nie przej\u0119\u0142am. \u2013 Daj ty spok\u00f3j, Andrzej, \u015bpijmy \u2013 powiedzia\u0142am. \u2013 Nie, musimy jecha\u0107, bo kiepsko ze mn\u0105. Jedziemy do Poznania \u2013 zarz\u0105dzi\u0142. Jak jedziemy do Poznania? Czym? W nocy? Co robi\u0107, my\u015bl\u0119 sobie. Zadzwoni\u0142am wtedy do pa\u0144stwa Konarzewskich. Oni zorganizowali samoch\u00f3d i kierowc\u0119. Nigdy tego nie zapomn\u0119. Jechali\u015bmy w nocy, nad ranem zatrzymali\u015bmy si\u0119 przy wej\u015bciu do szpitala, a Andrzej m\u00f3wi, \u017ce ju\u017c wszystko dobrze, \u017ce w\u0142a\u015bnie mu min\u0119\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Poprzednia<\/a>  Nast\u0119pna<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mi\u0142o\u015b\u0107\u00a0jest jak otwarty skarbiec Wspomnienie Walentyny Suryn Przypominam sobie takie wydarzenie: zbli\u017ca\u0142o si\u0119 Bo\u017ce Narodzenie, ka\u017cdy kupuje wtedy karpia. My byli\u015bmy troch\u0119 za biedni, nie planowali\u015bmy takiego wydatku, ale nie utyskiwali\u015bmy. Okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce pojawi\u0142 si\u0119 znajomy, kt\u00f3ry przyni\u00f3s\u0142 nam karpia w prezencie. Karp by\u0142 jeszcze \u017cywy i zrobi\u0142o mi si\u0119 go szkoda. Andrzej powiedzia\u0142, \u017ce go nie zabije, ja te\u017c nie mog\u0142am. M\u00f3wi\u0119 wi\u0119c do niego: Wiesz co zrobi\u0107! A on: …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-398","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/398","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=398"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/398\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1177,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/398\/revisions\/1177"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=398"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}