{"id":380,"date":"2021-05-18T20:10:16","date_gmt":"2021-05-18T18:10:16","guid":{"rendered":"http:\/\/suryn.pl\/?page_id=380"},"modified":"2021-08-16T10:19:32","modified_gmt":"2021-08-16T08:19:32","slug":"strona-70-i-71","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/strona-70-i-71\/","title":{"rendered":"Strona 70 i 71"},"content":{"rendered":"\n

Ostatnia stacja \u2013 konsternacja<\/span><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Suryn mia\u0142 w sobie sporo ze Stachury, m\u00f3wi\u0105 przyjaciele. By\u0142 w nim podobny rodzaj wewn\u0119trznego niepokoju. Niepokoju, kt\u00f3ry sk\u0142ania\u0142 do w\u0119drowania. Swoje \u017cycie rozumia\u0142 jako drog\u0119, niezale\u017cnie od tego czy by\u0142 w miejscu czy w ruchu. By\u0142 podr\u00f3\u017cnikiem \u2013 samotnikiem. Mia\u0142 r\u00f3\u017cne zaprzyja\u017anione domy, ale by\u0142 wiecznym w\u0142\u00f3cz\u0119g\u0105, bezdomnym z wyboru.<\/p>\n\n\n\n

Krzy\u017c, miasteczko w kt\u00f3rym mieszka\u0142\u00a0z matk\u0105, to miejsce rozdro\u017ce, najwa\u017cniejsza w tym miasteczku jest w\u0119z\u0142owa stacja kolejowa. Krzy\u017c\u00a0i poci\u0105g \u2013 te s\u0142owa to w jego\u00a0\u017cyciu s\u0142owa symbole. Jego ci\u0105g\u0142e wyjazdy by\u0142y tak\u017ce ucieczk\u0105\u00a0z tego miasteczka, bo nie czu\u0142 si\u0119 tu\u00a0dobrze. Gdy by\u0142\u00a0w Krzy\u017cu czas sp\u0119dza\u0142\u00a0nad Draw\u0105, gdzie mia\u0142\u00a0swoje ulubione miejsce przy wysokiej piaszczystej skarpie, je\u017adzi\u0142\u00a0rowerem nad jezioro do Lubiewa, po\u00a0\u0142\u0105kach i lasach. Ludzi unika\u0142.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Niewielu go tu docenia\u0142o \u2013- m\u00f3wi Irena Mumot, bibliotekarka z Krzy\u017ca. Gdzie indziej \u0142atwiej mu by\u0142o by\u0107 poet\u0105. W\u0119drowa\u0142 i poznawa\u0142 ludzi podobnych sobie. W Krzy\u017cu by\u0142 samotny. Mieszka\u0144c\u00f3w Krzy\u017ca raczej dra\u017cni\u0142, bo by\u0142 inny. Mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce on si\u0119 ludzi tutaj boi. Zdawa\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce \u017ale go oceniaj\u0105. Chcia\u0142 by widzieli w nim poet\u0119, my\u015bliciela, a oni widzieli lenia i lekkoducha. Wida\u0107 sprawdza si\u0119 przys\u0142owie, \u017ce najtrudniej by\u0107 prorokiem we w\u0142asnym kraju.<\/p>\n\n\n\n

Zrobili\u015bmy kiedy\u015b w bibliotece spotkanie z jego poezj\u0105 przy \u015bwiecach, ale nie mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142o udane. Gdzie indziej pewnie spotyka\u0142 si\u0119 z lepszym odbiorem, tu nie m\u00f3g\u0142 liczy\u0107 na odzew. Po jego \u015bmierci zainteresowanie jego osob\u0105 i tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 by\u0142o wi\u0119ksze. Du\u017co w tym kierunku zrobi\u0142a jego matka, a potem Katarzyna Ho\u0142yst. Zainteresowa\u0142y\u015bmy w\u0142odarzy Krzy\u017ca, przygotowa\u0142y\u015bmy z m\u0142odzie\u017c\u0105 wiersze, by\u0142 film Waldka Czechowskiego o Andrzeju. Przyjecha\u0142 nawet Stanis\u0142aw Sojka z koncertem. By\u0142 to jednak tylko epizod.<\/p>\n\n\n\n

Ludzie tu nie czytaj\u0105 Andrzeja, nie chc\u0105 czyta\u0107, a niekt\u00f3rzy nawet nie wierz\u0105, \u017ce tomiki, kt\u00f3re im pokazuj\u0119 s\u0105 jego autorstwa. Zdarza mi si\u0119 s\u0142ysze\u0107, \u017ce te wiersze pisa\u0142a jego matka, bo chcia\u0142a, by by\u0142 s\u0142awny. Andrzej by\u0142 tu jak ziarno na ja\u0142owej ziemi \u2013 m\u00f3wi Irena Mumot.<\/p>\n\n\n\n

Jednak do tego Krzy\u017ca ci\u0105gle musia\u0142 wraca\u0107. Nie uda\u0142o mu si\u0119 zakorzeni\u0107 gdzie indziej, cho\u0107 pod koniec \u017cycia imaginowa\u0142 sobie dom na palach i opowiada\u0142, \u017ce b\u0119dzie go budowa\u0107 na prywatnym jeziorze swojego przyjaciela. Dom na palach pozosta\u0142 jednak tylko w wyobra\u017ani, by\u0107 mo\u017ce naszkicowa\u0142 go patykiem na piasku lub co najwy\u017cej o\u0142\u00f3wkiem w notesie. Potem przesta\u0142 o nim m\u00f3wi\u0107. Zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 o pustelni.<\/p>\n\n\n\n

Nied\u0142ugo przed wyjazdem do Kanady pozna\u0142 Ryszarda K\u0119dzierskiego. Wcze\u015bniej korespondowa\u0142 z nim, wysy\u0142a\u0142 w listach swoj\u0105 poezj\u0119, dzieli\u0142 si\u0119 do\u015bwiadczeniami z wizyt w klasztorze w Lubiniu. Mia\u0142 plan, \u017ce pomo\u017ce K\u0119dzierskiemu w budowie g\u00f3rskiej pustelni i \u017ce razem tam zamieszkaj\u0105, gdy wr\u00f3ci z Kanady. Tymczasem szykowa\u0142 si\u0119 do tej dalekiej, ostaniej, jak si\u0119 okaza\u0142o, podr\u00f3\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

W 1998 na zaproszenie rodziny polecia\u0142 do Kanady. Od dawna chcia\u0142 tam lecie\u0107. Podobno my\u015bla\u0142 o tym ju\u017c na pocz\u0105tku lat osiemdziesi\u0105tych zainspirowany planami swojego przyjaciela le\u015bnika, kt\u00f3ry dosta\u0142 kanadyjsk\u0105 wiz\u0119 i polecia\u0142 tam do pracy. Suryn te\u017c chcia\u0142, wyobra\u017ca\u0142 sobie, \u017ce zaszyje si\u0119 gdzie\u015b w lesie, postawi dom z bali, b\u0119dzie \u017cy\u0142 w naturze, w ostrych warunkach, z dala od cywilizacji, ale wizy dawali wtedy tylko le\u015bnikom. Potem dwa razy stara\u0142 si\u0119 o wiz\u0119, ale nie dosta\u0142. I dopiero w 1998 r. si\u0119 uda\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

W kanadyjskich planach by\u0142o mi\u0119dzy innymi spotkanie autorskie, kt\u00f3re zorganizowa\u0142a mu rodzina i Kongres Polonii Kanadyjskiej. Wszystko by\u0142o przygotowane, zapowiada\u0142o si\u0119 dobrze, tylko Andrzej mia\u0142 spore w\u0105tpliwo\u015bci, co to tej podr\u00f3\u017cy. Z jednej strony by\u0142 podekscytowany, z drugiej nie chcia\u0142 lecie\u0107. Niby entuzjastycznie opowiada\u0142 przyjacio\u0142om o swoich planach, ale mia\u0142 te\u017c potrzeb\u0119 si\u0119 z nimi po\u017cegna\u0107. Umr\u0119 w samolocie, <\/em>m\u00f3wi\u0142 do matki.<\/p>\n\n\n\n

Poprzednia<\/a>  Nast\u0119pna<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ostatnia stacja \u2013 konsternacja Suryn mia\u0142 w sobie sporo ze Stachury, m\u00f3wi\u0105 przyjaciele. By\u0142 w nim podobny rodzaj wewn\u0119trznego niepokoju. Niepokoju, kt\u00f3ry sk\u0142ania\u0142 do w\u0119drowania. Swoje \u017cycie rozumia\u0142 jako drog\u0119, niezale\u017cnie od tego czy by\u0142 w miejscu czy w ruchu. By\u0142 podr\u00f3\u017cnikiem \u2013 samotnikiem. Mia\u0142 r\u00f3\u017cne zaprzyja\u017anione domy, ale by\u0142 wiecznym w\u0142\u00f3cz\u0119g\u0105, bezdomnym z wyboru. Krzy\u017c, miasteczko w kt\u00f3rym mieszka\u0142\u00a0z matk\u0105, to miejsce rozdro\u017ce, najwa\u017cniejsza w tym miasteczku jest w\u0119z\u0142owa …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-380","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/380","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=380"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/380\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1639,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/380\/revisions\/1639"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=380"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}