{"id":342,"date":"2021-05-18T19:36:59","date_gmt":"2021-05-18T17:36:59","guid":{"rendered":"http:\/\/suryn.pl\/?page_id=342"},"modified":"2023-03-12T21:46:40","modified_gmt":"2023-03-12T20:46:40","slug":"strona-42-i-43","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/strona-42-i-43\/","title":{"rendered":"Strona 42 i 43"},"content":{"rendered":"\n

Stanis\u0142aw Sojka opowiada, \u017ce czasem z\u0142o\u015bci\u0142 si\u0119 na niego. Irytowa\u0142o go, \u017ce Andrzej ma k\u0142opoty nie tylko z utrzymaniem siebie, ale jeszcze siedzi na g\u0142owie matce i spokojnie korzysta z jej pieni\u0119dzy. Chcia\u0142 pom\u00f3c. Pod koniec marca 1992 r. rozmawia\u0142 z Andrzejem na Warmii w domu zwanym Robakiem <\/em>i przysz\u0142a mu do g\u0142owy my\u015bl, \u017ce m\u00f3g\u0142by wykorzysta\u0107 swoj\u0105 popularno\u015b\u0107 i nagra\u0107 piosenki, do kt\u00f3rych Andrzej napisze teksty i w ten spos\u00f3b Surynowi skapnie troch\u0119 grosza. Tamtego wieczoru napisali razem dwie: \u201eCisz\u0119 ratunkow\u0105\u201d i \u201eA ty serce \u015bwie\u0107\u201d. Od razu zacz\u0119li je \u015bpiewa\u0107 na wiosce, po domach. Andrzej doczeka\u0142 si\u0119 jeszcze nagra\u0144 obu i kilku koncertowych wykona\u0144, ale ten epizod nie rozwi\u0105za\u0142 przecie\u017c problemu.     <\/p>\n\n\n\n

 W 1993 Andrzej powiedzia\u0142 Sojce, \u017ce je\u015bli ju\u017c mia\u0142by pracowa\u0107, to chcia\u0142by pracowa\u0107 w radio. Sojka uzna\u0142, \u017ce to doskona\u0142y pomys\u0142. Mia\u0142 przecie\u017c ucho, wiedzia\u0142, \u017ce Andrzej jest do tego stworzony: m\u00f3wi\u0142 pi\u0119knym barytonem, mia\u0142 \u015bwietn\u0105 dykcj\u0119, aktorskie zdolno\u015bci. Z pewno\u015bci\u0105 oczarowa\u0142by s\u0142uchaczy. Poszed\u0142 wi\u0119c Sojka do profesora Pa\u0142\u0142asza, kt\u00f3ry by\u0142 w\u00f3wczas dyrektorem Programu II Polskiego Radia. Mia\u0142 ze sob\u0105 s\u0142uchowisko poetyckie nagrane przez Waldka Czechowskiego, gdzie Andrzej czyta swoje wiersze. Profesor Pa\u0142\u0142asz pos\u0142ucha\u0142 i by\u0142 zachwycony. Bardzo spodoba\u0142 mu si\u0119 g\u0142os Andrzeja i naprawd\u0119 mia\u0142 ochot\u0119 da\u0107 mu prac\u0119. Wymarzona sytuacja – poeta z pi\u0119knie postawionym g\u0142osem, z doskona\u0142\u0105 dykcj\u0105, b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 w radiu czyta\u0107 swoje wiersze. Wkr\u00f3tce pojawi\u0142 si\u0119 jednak pewien problem \u2013 jak si\u0119 okaza\u0142o \u2013 powa\u017cny. Trzeba by\u0142o spe\u0142ni\u0107 standardowe wymogi formalne. Napisa\u0107 CV, podanie o prac\u0119, zrobi\u0107 jakie\u015b badania – zwyk\u0142e rzeczy. To jednak dla Andrzeja by\u0142o zbyt wiele. Nie da\u0142 rady podo\u0142a\u0107 tej papierowej robocie i nic z pracy w radio nie wysz\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Za to wcze\u015bniej, zanim nasta\u0142a gospodarka rynkowa i \u0142atwiej by\u0142o co\u015b zakombinowa\u0107,  wysz\u0142o. W 1983 Suryn za spraw\u0105 Andrzeja R\u00f3\u017cyckiego zosta\u0142 na chwil\u0119 asystentem re\u017cysera, ale oczywi\u015bcie tylko na chwil\u0119.   <\/p>\n\n\n\n

– Gdy pracowa\u0142em nad realizacj\u0105 film\u00f3w przez dziwny zbieg okoliczno\u015bci zatrudnia\u0142em poet\u00f3w jako asystent\u00f3w. Pracowali ze mn\u0105 mi\u0119dzy innymi Andrzej Str\u0105g, Staszek Jasi\u0144ski no i Andrzej Suryn. Rzecz jasna nie by\u0142o \u0142atwo zatrudni\u0107 przy filmie przypadkow\u0105 osob\u0119. Na Andrzeju mi zale\u017ca\u0142o, wi\u0119c musia\u0142em o niego walczy\u0107 z kierownictwem wytw\u00f3rni – wspomina Andrzej R\u00f3\u017cycki. Umow\u0119 mia\u0142 podpisan\u0105 jako asystent re\u017cysera, tak by\u0142o w papierach, ale jego zadanie polega\u0142o g\u0142\u00f3wnie na… organizowaniu alkoholu. No nie tylko, oczywi\u015bcie, bo przy produkcji filmu trzeba robi\u0107 wiele nie przewidzianych rzeczy i na bie\u017c\u0105co rozwi\u0105zywa\u0107 przer\u00f3\u017cne problemy. Mo\u017ce Andrzej nie by\u0142 zbyt sumienny, ale na pewno by\u0142 pomys\u0142owy. Umowa z wytw\u00f3rni\u0105 filmow\u0105 dawa\u0142a mu troch\u0119 pieni\u0119dzy i nie odbiera\u0142a swobody, wi\u0119c czasu mia\u0142 nadal sporo i dobrze si\u0119 bawi\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Jeszcze kilka razy wspomina\u0142 przyjacio\u0142om, \u017ce przyda\u0142oby si\u0119 troch\u0119 zarobi\u0107. Mobilizowali si\u0119 wtedy, pr\u00f3bowali co\u015b za\u0142atwi\u0107. Waldemar Czechowski namawia\u0142 go, by swoimi rysunkami komentowa\u0142 now\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. By\u0142a szansa na wsp\u00f3\u0142prac\u0119 na tym polu z Gazet\u0105 Wyborcz\u0105. Nie podj\u0105\u0142 wyzwania. Nie potrafi\u0142 te\u017c pisa\u0107 na zam\u00f3wienie, cho\u0107 mia\u0142 takie propozycje. Zielone szko\u0142y<\/em> u Pietraszewskiej poprowadzi\u0142 tylko przez jednen sezon, w 1996 prowadzi\u0142 w Gorzowie kursy dla nauczycieli \u201eKreatywno\u015b\u0107 s\u0142owa\u201d, ale te\u017c tylko przez chwil\u0119. I tak ze wszystkim.<\/p>\n\n\n\n

– Pami\u0119tam jak si\u0119 ekscytowa\u0142, \u017ce b\u0119dzie \u017cy\u0142 z rze\u017abienia. Jest praca, trzeba co\u015b w drewnie robi\u0107 na zlecenie Wigierskiego Parku Narodowego, cieszy\u0142 si\u0119. Gadania o tym by\u0142o mn\u00f3stwo, plany wielkie, a jak przysz\u0142o co do czego, to by\u0142o jak zwykle: Andrzej znik\u0142, bo szybko mu si\u0119 znudzi\u0142o, a robili inni \u2013 m\u00f3wi Ryszard Latecki.<\/p>\n\n\n\n

Lateckiemu Suryn przypomina\u0142 tytu\u0142ow\u0105 posta\u0107 z filmu Witolda Leszczynskiego \u201e\u017bywot Mateusza\u201d. Jest w tym filmie scena, gdy kilka os\u00f3b idzie sadzi\u0107 las. Mateusz jest z nimi, ale jako\u015b mu to sadzenie nie idzie. Posadzi\u0142 kilka drzewek i zapatrzy\u0142 si\u0119 w s\u0142o\u0144ce, potem zupe\u0142nie si\u0119 rozkojarzy\u0142 i zasn\u0105\u0142. Gdy przysz\u0142a pora obiadu, przy stole nikt nie mia\u0142 do niego pretensji, \u017ce spa\u0142, gdy inni ci\u0119\u017cko pracowali, wr\u0119cz przeciwnie, wszyscy patrzyli na Mateusza ciep\u0142o i chcieli wiedzie\u0107, co mu si\u0119 \u015bni\u0142o. Chcieli s\u0142ucha\u0107 jego opowie\u015bci. I Mateusz opowiada\u0142 swoje sny oraz niesamowite rzeczy: o s\u0142o\u0144cu, o chmurach. Oni s\u0142uchali z uwag\u0105, bo sami, pochyleni nad ziemi\u0105, nie dostrzegli tego, co on potrafi\u0142 zobaczy\u0107. Andrzej by\u0142 takim Mateuszem.<\/p>\n\n\n\n

Poprzednia<\/a>  Nast\u0119pna<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Stanis\u0142aw Sojka opowiada, \u017ce czasem z\u0142o\u015bci\u0142 si\u0119 na niego. Irytowa\u0142o go, \u017ce Andrzej ma k\u0142opoty nie tylko z utrzymaniem siebie, ale jeszcze siedzi na g\u0142owie matce i spokojnie korzysta z jej pieni\u0119dzy. Chcia\u0142 pom\u00f3c. Pod koniec marca 1992 r. rozmawia\u0142 z Andrzejem na Warmii w domu zwanym Robakiem i przysz\u0142a mu do g\u0142owy my\u015bl, \u017ce m\u00f3g\u0142by wykorzysta\u0107 swoj\u0105 popularno\u015b\u0107 i nagra\u0107 piosenki, do …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-342","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/342","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=342"}],"version-history":[{"count":5,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/342\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3107,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/342\/revisions\/3107"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=342"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}