Do \u0141odzi Suryn trafi\u0142 dzi\u0119ki Ewie Hornik. W 1981 r. zaprosi\u0142a do Gorzowa na \u201eKonfrontacje fotograficzne\u201d klasyk\u00f3w polskiej fotografii oraz tw\u00f3rc\u00f3w grupy \u0141\u00f3d\u017a Kaliska, s\u0142ynnych prze\u015bmiewc\u00f3w \u00f3wczesnej rzeczywisto\u015bci. Rozwin\u0119\u0142a kontakty z \u0141odzi\u0105 Kalisk\u0105 i cz\u0119sto podr\u00f3\u017cowa\u0142a na trasie Gorz\u00f3w \u2013 \u0141\u00f3d\u017a. Kt\u00f3rego\u015b razu zabra\u0142a ze sob\u0105 Suryna, do\u0142\u0105czy\u0142 na stacji Krzy\u017c, a gdy wysiad\u0142 w \u0141odzi natychmiast wsi\u0105k\u0142 w nowe towarzystwo.<\/p>\n\n\n\n
Kr\u0105g tw\u00f3rc\u00f3w z grupy \u0141\u00f3d\u017a Kaliska by\u0142 w\u00f3wczas zwi\u0105zany ze zjawiskiem w sztuce zwanym Kultur\u0105 zrzuty<\/em>. Formu\u0142\u0105 Kultury zrzuty <\/em>by\u0142a kompletna artystyczna wolno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ka\u017cdy zara\u017ca\u0142 innych tak\u0105 aktywno\u015bci\u0105, jaka mu najbardziej odpowiada\u0142a. Ludzie inspirowali si\u0119 nawzajem, przenika\u0142y si\u0119 koncepcje, mo\u017cliwo\u015bci, emocje, \u015bwiadomo\u015b\u0107 kulturowa i tworzy\u0142 si\u0119 przedziwny tygiel \u2013 \u015brodowisko otwarte, kreatywne i \u015bwie\u017ce. Od razu stan\u0119li\u015bmy w opozycji do ciasnego getta sztuki konceptualnej, w kt\u00f3rym funkcjonowali arty\u015bci starszego pokolenia.To by\u0142o kapitalne. Dzi\u0119ki temu zaistnia\u0142a ca\u0142a masa dziwnych, kompletnie odjechanych ludzi, z kt\u00f3rych wielu trudno zmie\u015bci\u0107 nawet w bardzo tolerancyjnej definicji sztuki i literatury. Niekt\u00f3rzy z nich uaktywniali swoj\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107 tylko w kontek\u015bcie Kultury zrzuty \u2013 <\/em>m\u00f3wi Marek Janiak. W takiej formule trzeba by\u0142o by\u0107 mocnym psychicznie. Nie by\u0142o bowiem lito\u015bci. Albo kto\u015b potrafi\u0142 wskoczy\u0107 do tej rozp\u0119dzonej machiny, albo rozbija\u0142 si\u0119 o ni\u0105. Wszechstronna wolno\u015b\u0107 jako najwa\u017cniejsza kategoria si\u0142\u0105 rzeczy odrzuca\u0142a kurtuazj\u0119, bo kurtuazja zniewala \u2013 jak cz\u0142owiek jest uprzejmy, to cz\u0119sto k\u0142amie. My nie byli\u015bmy uprzejmi, byli\u015bmy wy\u0142\u0105cznie dla siebie i dla wolno\u015bci osobistej. Andrzej potrafi\u0142 zaistnie\u0107 w tym nies\u0142ychanie dynamicznym, a nawet czasem agresywnym \u015brodowisku. Do dzi\u015b kojarzy mi si\u0119 z momentami naszej najwi\u0119kszej aktywno\u015bci podczas plener\u00f3w w Teofilowie.Widz\u0119 go jako uczestnika, kt\u00f3ry ca\u0142y czas reaguje na to co si\u0119 dzieje, wchodzi w interakcje z sytuacj\u0105, jednocze\u015bnie zachowuj\u0105c ten charakterystyczny nostalgiczny dystans. W tym tyglu mogli przetrwa\u0107 tylko ludzie wyrazi\u015bci, na r\u00f3\u017cny spos\u00f3b wyj\u0105tkowi \u2013 wspomina Janiak.<\/p>\n\n\n\n R\u00f3wnie\u017c tutaj, w \u015brodowisku tych indywidualno\u015bci, Andrzej zosta\u0142 zapami\u0119tany jako kto\u015b niezwykle elegancki. Czasy by\u0142y ma\u0142o eleganckie, a uczestnicy tamtych wydarze\u0144 spotykali si\u0119 g\u0142\u00f3wnie w niezobowi\u0105zuj\u0105cych miejscach \u2013 na strychu W\u0142odzimierza Adamiaka, czyli w galerii Strych <\/em>przy Piotrkowskiej 149 w \u0141odzi, czy w starym drewnianym domu Zbigniewa Bi\u0144czyka w Teofilowie, w kt\u00f3rym odbywa\u0142y si\u0119 s\u0142ynne plenery \u0141odzi Kaliskiej. Nikt nie przywi\u0105zywa\u0142 wagi do garderoby, a Suryn owszem. Apaszka, fajka, marynarka z dobrego materia\u0142u \u2013 tak zapami\u0119tali go uczestnicy tamtych wydarze\u0144, chocia\u017c na wielu sytuacyjnych zdj\u0119ciach z Teofilowa widz\u0119 go w zwyczajnych ubraniach: podniszczone spodnie, zwyk\u0142a koszula lub bluza. Marynark\u0119 i apaszk\u0119 ma tylko na sesji z Andrzejem \u015awietlikiem, czyli ubra\u0142 je wtedy, gdy wiedzia\u0142, \u017ce b\u0119dzie fotografowany. Wszyscy jednak pami\u0119taj\u0105 jego szyk, ta arystokratyczna aura zapisa\u0142a si\u0119 w pami\u0119ci wyra\u017aniej, ni\u017c rzeczywisty str\u00f3j. Marek Janiak uwa\u017ca, \u017ce wytworno\u015b\u0107 by\u0142a przejawem jego filozofii \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Mia\u0142 styl, poz\u0119 szlachcica, d\u017centelmena starej daty, ziemianina, kt\u00f3ry ma sw\u00f3j \u015bwiat i patrzy z pob\u0142a\u017caniem na ca\u0142\u0105 ludzko\u015b\u0107. By\u0142 w nim rodzaj filozoficzno-romantycznej zadumy, z fajeczk\u0105 chodzi\u0142. Nikt z nas nie mia\u0142 czasu na takie zb\u0119dne rekwizyty, a Andrzej mia\u0142 czas. By\u0142 panem swego czasu. Cho\u0107 du\u017co wnosi\u0142 do r\u00f3\u017cnych wsp\u00f3lnych tekst\u00f3w i dzia\u0142a\u0144, to nie wpada\u0142 w wir zdarze\u0144. Mia\u0142 sw\u00f3j rytm \u2013 kiedy chcia\u0142 to by\u0142, jak mu si\u0119 nie chcia\u0142o, to nie przyje\u017cd\u017ca\u0142 \u2013 wspomina Marek Janiak.<\/p>\n\n\n\n R\u00f3wnie\u017c Andrzej \u015awietlik zapami\u0119ta\u0142, \u017ce Suryn do wydarzaj\u0105cych si\u0119 w Teofilowie spontanicznych akcji odnosi\u0142 si\u0119 z pewnym dystansem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Gdy niespodziewanie dzia\u0142y si\u0119 rzeczy zupe\u0142nie nietypowe, sporo os\u00f3b reagowa\u0142o gwa\u0142townie, agresywnie, z impetem. Niekt\u00f3rzy g\u0142upieli, odpadali z gry i stanowili tylko widowni\u0119. Andrzej zwykle mia\u0142 w sobie spok\u00f3j, przygl\u0105da\u0142 si\u0119 najpierw i dopiero potem decydowa\u0142 czy w jak\u0105\u015b sytuacj\u0119 wchodzi czy te\u017c nie. Je\u015bli zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce ekspresyjnie wchodzi\u0142 w akcj\u0119, to by\u0142a to przemy\u015blana prowokacja.<\/p>\n\n\n\n W Teofilowie chodzili\u015bmy razem na d\u0142ugie spacery nad rzek\u0119\u00a0\u2013 wspomina\u00a0\u015awietlik. Andrzej by\u0142\u00a0bardzo refleksyjny i m\u00f3wi\u0142\u00a0tylko wtedy, gdy mia\u0142\u00a0co\u015b\u00a0do powiedzenia. Pami\u0119tam go raczej jako faceta, kt\u00f3ry nie m\u00f3wi a kontempluje. Ja te\u017c\u00a0do gadu\u0142\u00a0nie nale\u017c\u0119, wi\u0119c wi\u0119kszo\u015b\u0107\u00a0czasu spacerowali\u015bmy w milczeniu. Suryn z rzadka przerywa\u0142\u00a0cisz\u0119\u00a0sentencjami jakby z innego\u00a0\u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b nie potrafi\u0142bym niczego zacytowa\u0107, s\u0142owa ulecia\u0142y, ale pami\u0119tam klimat tamtych spacer\u00f3w. To by\u0142o fantastyczne. Wydaje mi si\u0119, \u017ce od sytuacji gremialnych wola\u0142 rozmowy w cztery oczy. Wybiera\u0142 sobie rozm\u00f3wc\u00f3w takich, z kt\u00f3rymi czu\u0142, \u017ce mo\u017cna rozmawia\u0107 o rzeczach istotnych. Gdy m\u00f3wi\u0142, m\u00f3wi\u0142 w spos\u00f3b bardzo elegancki. By\u0142 arystokrat\u0105 w stu procentach. W ka\u017cdym s\u0142owie i ge\u015bcie i w ka\u017cdym codziennym dzia\u0142aniu by\u0142 obiektem sztuki.<\/p>\n\n\n\n Poprzednia<\/a> Nast\u0119pna<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Do \u0141odzi Suryn trafi\u0142 dzi\u0119ki Ewie Hornik. W 1981 r. zaprosi\u0142a do Gorzowa na \u201eKonfrontacje fotograficzne\u201d klasyk\u00f3w polskiej fotografii oraz tw\u00f3rc\u00f3w grupy \u0141\u00f3d\u017a Kaliska, s\u0142ynnych prze\u015bmiewc\u00f3w \u00f3wczesnej rzeczywisto\u015bci. Rozwin\u0119\u0142a kontakty z \u0141odzi\u0105 Kalisk\u0105 i cz\u0119sto podr\u00f3\u017cowa\u0142a na trasie Gorz\u00f3w \u2013 \u0141\u00f3d\u017a. Kt\u00f3rego\u015b razu zabra\u0142a ze sob\u0105 Suryna, do\u0142\u0105czy\u0142 na stacji Krzy\u017c, a gdy wysiad\u0142 w \u0141odzi natychmiast wsi\u0105k\u0142 w nowe towarzystwo. Kr\u0105g tw\u00f3rc\u00f3w z grupy \u0141\u00f3d\u017a Kaliska by\u0142 w\u00f3wczas zwi\u0105zany ze zjawiskiem w sztuce zwanym Kultur\u0105 zrzuty. Formu\u0142\u0105 Kultury zrzuty by\u0142a …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-317","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/317","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=317"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/317\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3102,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/317\/revisions\/3102"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=317"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}