{"id":247,"date":"2021-05-18T16:30:53","date_gmt":"2021-05-18T14:30:53","guid":{"rendered":"http:\/\/suryn.pl\/?page_id=247"},"modified":"2021-05-20T18:01:27","modified_gmt":"2021-05-20T16:01:27","slug":"3-2","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/3-2\/","title":{"rendered":"Strona 5 i 6"},"content":{"rendered":"\n

No, to teraz b\u0119d\u0119\u00a0poet\u0105!<\/span><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Jako poeta pierwszy raz zaistnia\u0142 w 1976 r, mia\u0142 wtedy dwadzie\u015bcia cztery lata. W Olecku na konkursie m\u0142odych tw\u00f3rc\u00f3w jego wiersz \u201eNa po\u015bwi\u0119cenie kawa\u0142ka ziemi\u201d zaj\u0105\u0142 w\u00f3wczas pierwsze miejsce. Ten sukces pozwoli\u0142 mu uwierzy\u0107, \u017ce to co robi ma warto\u015b\u0107. Jego mama, Walentyna Suryn wspomina, \u017ce wiersze pisa\u0142 w\u0142a\u015bciwie od zawsze, zamyka\u0142 si\u0119 w swoim pokoju z notesem i wci\u0105\u017c co\u015b zapisywa\u0142, ale nigdy si\u0119 nie chwali\u0142, nigdy nie chcia\u0142 jej niczego przeczyta\u0107. Ten wiersz jej jednak przeczyta\u0142 \u2013 w kuchni za zamkni\u0119tymi drzwiami, bo nie chcia\u0142, by ojciec us\u0142ysza\u0142. Pani Walentyna podobno si\u0119 pop\u0142aka\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Ojciec, nauczyciel fizyki, goni\u0142 go do przedmiot\u00f3w \u015bcis\u0142ych, nie pochwala\u0142 humanistycznych zainteresowa\u0144, wi\u0119c Andrzej swoje pisanie przed nim ukrywa\u0142. Zmar\u0142 w 1979, nie mia\u0142 okazji obserwowa\u0107 Andrzeja zmaga\u0144, pewnie chcia\u0142by go z tej drogi zawr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Andrzej si\u0119 jednak bardzo cieszy\u0142, gdy wr\u00f3ci\u0142 z Olecka z pierwsz\u0105 nagrod\u0105 i ju\u017c w drzwiach zakomunikowa\u0142 matce z ca\u0142\u0105 moc\u0105: \u201eNo, to teraz b\u0119d\u0119 poet\u0105!\u201d. I s\u0142owo si\u0119 rzek\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Chyba nikt pr\u00f3cz Walentyny nie interesowa\u0142 si\u0119 tym, co Andrzej pisze. Mo\u017ce jeszcze Magda, kuzynka Andrzeja, a moja ciocia, kt\u00f3ra jest lekarzem i mieszka w Nowej Soli \u2013 m\u00f3wi Piotr Derlacz. Jego zainteresowania sztuk\u0105, pisaniem by\u0142y lekcewa\u017cone, w rodzinnych komentarzach pojawia\u0142y si\u0119 tylko uwagi tego typu, \u017ce m\u00f3g\u0142by si\u0119 w ko\u0144cu wzi\u0105\u0107 w gar\u015b\u0107, zabra\u0107 do roboty i zacz\u0105\u0107 zarabia\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nasza rodzina jest bardzo praktyczna: lekarze, pracownicy banku, nauczyciele, przedsi\u0119biorcy \u2013 nie ma w tym gronie artyst\u00f3w. Andrzej by\u0142 kim\u015b niezwyk\u0142ym na tle tych uporz\u0105dkowanych ludzi, ceni\u0105cych mieszcza\u0144skie i katolickie warto\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Pozna\u0142em go, gdy by\u0142em dzieckiem. Je\u017adzi\u0142em z rodzicami do Krzy\u017ca, bo tam mieszka\u0142a moja babcia, siostra cioci Walentyny. Moja mama piel\u0119gnowa\u0142a rodzinne kontakty, wi\u0119c przy okazji odwiedzali\u015bmy te\u017c cioci\u0119 Walentyn\u0119. Andrzej by\u0142 w\u00f3wczas dla mnie niezwyk\u0142\u0105 postaci\u0105, intryguj\u0105cym mieszka\u0144cem przestronnego mieszkania cioci. Mia\u0142 w nim sw\u00f3j pok\u00f3j pe\u0142en ksi\u0105\u017cek i rozmaitych tajemniczych drobiazg\u00f3w. On i ten pok\u00f3j dla kilkuletniego ch\u0142opca to by\u0142o jak inny\u015bwiat, inna bajka. Zaprzyja\u017anili\u015bmy si\u0119 mocniej, gdy by\u0142em na studiach, spotka\u0142em go wtedy zupe\u0142nie przypadkowo na jednej z domowych wystaw w Warszawie u Jana Rylkego. Wtedy spotkali\u015bmy si\u0119 na innym gruncie, poza rodzin\u0105 i odt\u0105d mocno si\u0119 do siebie zbli\u017cyli\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n

Jego \u015bwiatopogl\u0105d zawsze mnie intrygowa\u0142, a nasze relacje budowa\u0142y si\u0119 latami. Ojca Andrzeja s\u0142abo pami\u0119tam, bo zmar\u0142, gdy by\u0142em dzieckiem. By\u0142 nauczycielem fizyki, w domu podobno bardzo surowy i dyscyplinuj\u0105cy, nieprzychylny dla zainteresowa\u0144 syna. Matka za to po cichu Andrzeja wspiera\u0142a. By\u0142a siln\u0105 osobowo\u015bci\u0105, mia\u0142a du\u017ce poczucie humoru, potrafi\u0142a \u0142agodzi\u0107 konflikty i obraca\u0107 w \u017cart to niezadowolenie rodziny. Nie s\u0105dz\u0119 jednak, by te uwagi bliskich typu \u2013 Andrzej we\u017a si\u0119 do normalnej pracy, by\u0142y na tyle silne, \u017ce mog\u0142y stanowi\u0107 dla Andrzeja jaki\u015b problem. Je\u015bli by\u0142 problem, to raczej bra\u0142 si\u0119 z niego samego, z jego samo\u015bwiadomo\u015bci i rozeznania w sytuacji \u2013 uwa\u017ca Piotr Derlacz.<\/p>\n\n\n\n

Jeste\u015bmy na pocz\u0105tku surynowej drogi, kiedy Andrzej by\u0142 m\u0142ody, a czasy by\u0142y takie, \u017ce nawet wypada\u0142o si\u0119 na nie wypi\u0105\u0107 i by\u0107 lekkoduchem. Nie by\u0142o powodu, by zawraca\u0107 sobie g\u0142ow\u0119 pospolitymi sprawami, wi\u0119c na razie wi\u0119kszych problem\u00f3w Andrzej nie mia\u0142. Mo\u017cemy spokojnie przyjrze\u0107 si\u0119 jego poetyckim przygodom, bo akurat po tym sukcesie w Olecku wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 rozkr\u0119ca\u0107 i sprawy bardzo przyspieszy\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

Poprzednia<\/a> Nast\u0119pna<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

No, to teraz b\u0119d\u0119\u00a0poet\u0105! Jako poeta pierwszy raz zaistnia\u0142 w 1976 r, mia\u0142 wtedy dwadzie\u015bcia cztery lata. W Olecku na konkursie m\u0142odych tw\u00f3rc\u00f3w jego wiersz \u201eNa po\u015bwi\u0119cenie kawa\u0142ka ziemi\u201d zaj\u0105\u0142 w\u00f3wczas pierwsze miejsce. Ten sukces pozwoli\u0142 mu uwierzy\u0107, \u017ce to co robi ma warto\u015b\u0107. Jego mama, Walentyna Suryn wspomina, \u017ce wiersze pisa\u0142 w\u0142a\u015bciwie od zawsze, zamyka\u0142 si\u0119 w swoim pokoju z notesem i wci\u0105\u017c co\u015b zapisywa\u0142, ale nigdy si\u0119 nie chwali\u0142, nigdy …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-247","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/247","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=247"}],"version-history":[{"count":12,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/247\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3143,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/247\/revisions\/3143"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=247"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}