– Gdy dzi\u015b\u00a0przywo\u0142uj\u0119\u00a0wspomnienia o Andrzeju, widz\u0119\u00a0go jako arystokrat\u0119\u00a0w bryczesach, sk\u00f3rzanych, d\u0142ugich butach do jazdy konnej, kamizelce z dobrej gatunkowo, austriackiej we\u0142ny. M\u00f3g\u0142by mie\u0107\u00a0te\u017c\u00a0laseczk\u0119\u00a0ze srebrn\u0105\u00a0g\u0142\u00f3wka, sygnet no i fajk\u0119\u00a0\u2013 dla szpanu, bo w mojej pami\u0119ci utrwali\u0142\u00a0si\u0119\u00a0jako arystokrata, kt\u00f3ry\u00a0\u017cyje mitem swoich szlacheckich korzeni, ziemianin wygnany przez komunizm z w\u0142o\u015bci \u2013 wspomina Waldemar Czechowski. \u2013 Ten Andrzej potrzebowa\u0142\u00a0szyku i takich rekwizyt\u00f3w. Doda\u0142\u00a0nawet do nazwiska \u201eSulima\u201d, by wskaza\u0107\u00a0na swoje szlacheckie pochodzenie. W rodzinie Suryn\u00f3w tylko on u\u017cywa\u0142\u00a0podw\u00f3jnego nazwiska. My\u015bl\u0119,\u00a0\u017ce ta kreacja by\u0142a na przek\u00f3r rzeczywisto\u015bci, bo pozna\u0142em go w czasach, gdy nag\u0142\u00f3wki Trybuny Ludu apelowa\u0142y: \u201eRobotnicy wszystkich kraj\u00f3w,\u00a0\u0142\u0105czcie si\u0119\u201d, a on wtedy nawo\u0142ywa\u0142: \u201eArystokraci wszystkich kraj\u00f3w,\u00a0\u0142\u0105czcie si\u0119!\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Marek Sobczak te\u017c widzi go z fajk\u0105, ale w manierycznej pozie i jakby za bardzo wystrojonego.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zawsze by\u0142\u00a0ten szpan, kt\u00f3rego nie potrafili\u015bmy wtedy zrozumie\u0107, ta fajka, apaszka, ten wystudiowany gest. Jak na arystokrat\u0119\u00a0przysta\u0142o potrafi\u0142\u00a0opowiada\u0107,\u00a0\u017ce czas zajmuje mu tenis, jazda konna,\u00a0\u017ceglarstwo czy inne tego typu wyszukane przyjemno\u015bci. Lubi\u0142\u00a0zgrywa\u0107 \u015bwiatowca. W listach i kartkach pocztowych posy\u0142a\u0142\u00a0nam pozdrowienia z r\u00f3\u017cnych zak\u0105tk\u00f3w Europy, cho\u0107\u00a0przecie\u017c\u00a0nigdzie nie wyje\u017cd\u017ca\u0142, bo granice by\u0142y dla nas zamkni\u0119te. <\/p>\n\n\n\n
Przypominam sobie tak\u0105\u00a0histori\u0119. By\u0142\u00a0rok 1982. Przyjecha\u0142em do Go\u0142dapi i spotka\u0142em Andrzeja. Mia\u0142\u00a0podbite oko. Co si\u0119\u00a0sta\u0142o? \u2013 pytam. Dosta\u0142e\u015b\u00a0wpieprz? Nie \u2013 odpowiedzia\u0142\u00a0\u2013 jecha\u0142em konno i spad\u0142em z konia prosto na obiektyw aparatu fotograficznego.<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142\u00a0ca\u0142y Andrzej. Andrzej \u2013 arystokrata.\u00a0Dzi\u015b, gdy pr\u00f3buj\u0119\u00a0to sobie wyja\u015bni\u0107, my\u015bl\u0119,\u00a0\u017ce by\u0107\u00a0mo\u017ce Andrzej\u00a0\u015bciga\u0142\u00a0wizerunek, kt\u00f3ry sobie tworzy\u0142. Moim zdaniem marnie mu to wychodzi\u0142o -to nie by\u0142\u00a0on i osoby w miar\u0119\u00a0inteligentne od razu wyczuwa\u0142y sztuczno\u015b\u0107\u00a0tej kreacji – m\u00f3wi Marek Sobczak. <\/p>\n\n\n\n
Nie wszystkich dra\u017cni\u0142 Andrzej-szlachcic. Niekt\u00f3rym te g\u00f3rnolotne tony doskonale wsp\u00f3\u0142gra\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
\u2013\u00a0Nie wiem jakie mia\u0142\u00a0dochody, sk\u0105d mia\u0142\u00a0pieni\u0105dze, ale jako\u015b\u00a0tak by\u0142o,\u00a0\u017ce wydawa\u0142o si\u0119,\u00a0\u017ce je ma. Zawsze by\u0142\u00a0elegancki, dobrze ubrany, wszystko\u00a0\u015bwietnie na nim le\u017ca\u0142o, trzyma\u0142\u00a0fason mimo tych ci\u0105g\u0142ych podr\u00f3\u017cy, mimo wielu godzin sp\u0119dzonych w poci\u0105gach, pomieszkiwania na Warmii w zgrzebnych chatach. Elegancj\u0119\u00a0mia\u0142\u00a0wrodzon\u0105\u00a0i \u201ewygl\u0105danie\u201d nie wymaga\u0142o od niego zbyt wiele wysi\u0142ku. Gdy ludzie si\u0119\u00a0tak pa\u0142\u0119taj\u0105\u00a0po\u00a0\u015bwiecie, to wygl\u0105daj\u0105\u00a0r\u00f3\u017cne, zm\u0119czeni bywaj\u0105\u00a0i niedoprani, a on zawsze prezentowa\u0142\u00a0si\u0119\u00a0dobrze. Nie by\u0142o wida\u0107\u00a0po nim\u00a0\u017cycia w\u0142\u00f3cz\u0119gi.<\/p>\n\n\n\n
Dosta\u0142em kiedy\u015b\u00a0od niego pi\u0119kny czarny p\u0142aszcz z doskona\u0142ej we\u0142ny, d\u0142ugi, z lekkim po\u0142yskiem. Mo\u017cna go by\u0142o nosi\u0107\u00a0na obie strony. Nie wiem sk\u0105d go mia\u0142, ale na pewno by\u0142a to rzecz najwy\u017cszej jako\u015bci, du\u017co powy\u017cej\u00a0\u015bredniej krajowej. Sam Andrzej, to jak wygl\u0105da\u0142\u00a0i kim by\u0142, te\u017c\u00a0by\u0142o du\u017co powy\u017cej\u00a0\u015bredniej \u2013 wspomina Janusz Ducki.<\/p>\n\n\n\n
Ja zapami\u0119ta\u0142am jego p\u0142aszcz w szar\u0105 jode\u0142k\u0119, ci\u0119\u017cki, we\u0142niany. Mia\u0142 go na sobie wtedy w tym poci\u0105gu. By\u0142 chyba listopad, a poci\u0105g by\u0142 nieogrzewany, wi\u0119c ludzie siedzieli w kurtkach i p\u0142aszczach. Pami\u0119tam te\u017c sk\u00f3rzany plecak, s\u0142omkowy kapelusz i kij \u2013 w\u0119drowny kostur \u2013 niby zwyk\u0142e przedmioty, ale spytajcie tylko kogo\u015b z kr\u0119gu Suryna, a dowiecie si\u0119, \u017ce s\u0105 niezwyk\u0142e. Nie chc\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce te rzeczy s\u0105 niemal jak relikwie, ale na pewno s\u0105 to przedmioty legendarne. Plecak i kostur bra\u0142y potem udzia\u0142 w wydarzeniu, kt\u00f3re po \u015bmierci Andrzeja zorganizowa\u0142 Wac\u0142aw Sobaszek w Teatrze W\u0119gajty.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mieli\u015bmy z Andrzejem wsp\u00f3lne ksi\u0105\u017cki, wsp\u00f3lne kochanki, wsp\u00f3lne ubrania. Ka\u017cdy z nas mia\u0142\u00a0jedn\u0105\u00a0par\u0119\u00a0spodni i jedn\u0105\u00a0marynark\u0119. Po\u017cyczali\u015bmy wi\u0119c sobie te marynarki, by nie wypa\u015b\u0107\u00a0kiepsko przed dziewczynami. Jego wys\u0142u\u017cone d\u017cinsy (chyba Lee) chcia\u0142em kiedy\u015b\u00a0zala\u0107\u00a0prze\u017aroczystym plastikiem, bo kiedy na ty\u0142ku, codziennie przez pi\u0119\u0107\u00a0lat nosi si\u0119\u00a0t\u0119\u00a0sam\u0105\u00a0par\u0119\u00a0spodni, one nabieraj\u0105\u00a0charyzmy go\u015bcia, kt\u00f3ry je nosi\u0142. Uzna\u0142em,\u00a0\u017ce s\u0105\u00a0warte ocalenia \u2013 wspomina Stanis\u0142aw P\u0142awski, kt\u00f3ry pozna\u0142\u00a0Andrzeja na pocz\u0105tku lat osiemdziesi\u0105tych.<\/p>\n\n\n\n
Jego d\u017cinsy zala\u0107 plastikiem! A nie m\u00f3wi\u0142am!<\/p>\n\n\n\n
Wszyscy zgodnie m\u00f3wi\u0105, \u017ce Andrzej by\u0142 przystojny i robi\u0142 wra\u017cenie. Mia\u0142 jasne \u015bwietliste w\u0142osy, wyraziste jasnoniebieskie oczy, wyprostowan\u0105 sylwetk\u0119, pewno\u015b\u0107 a zarazem lekko\u015b\u0107 kroku. Przez d\u0142ugi czas mia\u0142 te\u017c w\u0105sy, zgoli\u0142 je dopiero na pocz\u0105tku lat dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych. Mia\u0142 te\u017c spokojny niski g\u0142os, kt\u00f3rego tembr zachwyca\u0142 nie tylko kobiety. Dzi\u0119ki brzmieniu g\u0142osu i pomocy Stanis\u0142awa Sojki dosta\u0142 szans\u0119 na prowadzenie autorskiej audycji w II Programie Polskiego Radia, ale nie skorzysta\u0142 z niej. Nie skorzysta\u0142 te\u017c z wielu innych propozycji, bo na tych jego bezdro\u017cach, nie by\u0142o mu to po drodze. Ale o tym p\u00f3\u017aniej. Teraz zacznijmy od pocz\u0105tku jego poetyckiej drogi.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Poprzednia<\/a> Nast\u0119pna <\/a> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" – Gdy dzi\u015b\u00a0przywo\u0142uj\u0119\u00a0wspomnienia o Andrzeju, widz\u0119\u00a0go jako arystokrat\u0119\u00a0w bryczesach, sk\u00f3rzanych, d\u0142ugich butach do jazdy konnej, kamizelce z dobrej gatunkowo, austriackiej we\u0142ny. M\u00f3g\u0142by mie\u0107\u00a0te\u017c\u00a0laseczk\u0119\u00a0ze srebrn\u0105\u00a0g\u0142\u00f3wka, sygnet no i fajk\u0119\u00a0\u2013 dla szpanu, bo w mojej pami\u0119ci utrwali\u0142\u00a0si\u0119\u00a0jako arystokrata, kt\u00f3ry\u00a0\u017cyje mitem swoich szlacheckich korzeni, ziemianin wygnany przez komunizm z w\u0142o\u015bci \u2013 wspomina Waldemar Czechowski. \u2013 Ten Andrzej potrzebowa\u0142\u00a0szyku i takich rekwizyt\u00f3w. Doda\u0142\u00a0nawet do …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":1,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-211","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/211","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=211"}],"version-history":[{"count":29,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/211\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1100,"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/211\/revisions\/1100"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/suryn.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=211"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}